توتم و تابوهای «سنگ صبور»
Oct13

توتم و تابوهای «سنگ صبور»

عمران راتب آن‌چه که می‌بینیم چی چیزی را می‌توان به‌عنوان نقطه‌ی عزیمت خود برگزید؟ چگونه می‌توان تعریفی از این نقطه‌ی عزیمت ارائه کرد که آن نقطه در عین این‌که مجرای ورود به متن محسوب می‌گردد، نقطه‌ی هزیمت یا دست‌کم نشانه‌یی که نحوه‌ی پایان ماجرا را بازنمایی می‌کند، تلقی نگردد؟ در فیلم «سنگ صبور» به‌نظر می‌رسد که این اتفاق می‌افتد: تصویری که پس از عنوان‌بندی فیلم با آن آغاز و ختم می‌شود، با این تفاوت ظریف که ختم فیلم عنصر مجهول یا...

Read More
آن کُهن اُلگو، آن سایه
Oct11

آن کُهن اُلگو، آن سایه

عصمت کهزاد هر سخن(به عمد یا غیر عمد، آگاه یا ناآگاه) با سخن های پیشین که موضوعی مشترکی با هم دارند، و با سخن های آینده که به یک معنا، پیشگویی و واکنش به پیدایش آنهاست، گفتگو می کند. آوای هر متن در این “همسرایی” معنا می یابد. ساختار و تأویلِ متن-منطقِ مکالمه ی باختین- بابک احمدی-ص93 خوانشِ من از شعرِ “لیمه آفشید”(باری دکتر یامان حکمت می گفت: خوانشِ متن یا مواجهه با متن ادّعای بزرگی است.) خوانشِ بوطیقایی یا کالبد...

Read More
آنا آخماتووا
Oct11

آنا آخماتووا

انـا آخماتووا ‏‪Annah Ahmatova‬ 1966 – 1889 برگردان از زبان روسی به فارسی: عزیز علیزاده من به‌تاریخ 23 ماه‪ ‬جون سال 1889در حومه‌ی شهر ادیسه ( آبشار بزرگ ) تولد شدم. پدرم در آن زمان انجنیر بازنشسته در بخش تخنیکی نیروهای بحری بود. مرا که کودک یک‌ساله‌یی بیش نبودم، به شمال‪ ‬کشور و در دهکده‌یی به‌نام «ثارسک» بردند و تا پا گذاشتن به سن شانزده‌سالگی،‪ ‬در آن‌جا زیستم‪.‬ ‪ ‬ نخستین خاطرات من‪ ‬از دهکده‌ی «ثارسک»: پارک‌های زیبا، سبز...

Read More
با خود وارد بازی شدن
Oct01

با خود وارد بازی شدن

با خود وارد بازی شدن عمران راتب بر اساس فرضیه‌ی کهنه‌یی که محتوای غالب غزل امروزی بیشتر از هر زمان دیگری به آن پروبال داده است، عاشقانه‌سرایی ذات‌نمای غزل شمرده می‌شود یا آن‌طور که در غزل شماره‌ی 41 مجموعه‌ی «عقب‌نشینی» آمده است: «… چشم‌های تو را غزل کردم». این عاشقانه‌سرایی در غزل اما، بیشتر ناظر بر یک عشق افلاتونی است تا فاصله‌ی خودش با عریان‌نویسی اروتیک در معنای گشوده‌ی آن را حفظ کند. تعبیر مجازی افلاتون از عشق به‌منزله‌ی...

Read More