| Blog
  • عمران راتب

    رازآمیزی و ستم‌گری

    عمران راتب خوانشی از نقاشی‌های تهمینه تومیریس نقد ذات‌باوری مهم‌ترین دغدغه‌ی اندیشه در جهان کنونی نیست، اما تأمل در چگونگی تحولی که مفاهیم ذات‌باورانه دچار آن شد، دست‌کم یکی از محورهای اساسی این اندیشه را تشکیل می‌دهد. بنابراین، افول اقتدارِ مفهوم سختی چون «ذات واحد و مطلق» دستاوردی است که به بهای بسیار سنگینی تنها…

    Read More
  • عمران راتب

    لکه و حادواقعیت – خوانشی از فیلم «اسامه»

    لکه و حادواقعیت خوانشی از فیلم «اسامه» ساخته‌ی صدیق برمک عمران راتب رخداد اگر بتوان از ظهور  یک «رخداد» در معنای بدیویی کلمه در حوزه‌ی سینمای افغانستان سخن گفت، شاید در نشان‌دهی نمونه‌ی آن چندان هم سرگردان نشویم: فیلم اسامه‌ی صدیق برمک قبل از به‌بازار آمدن «سنگ صبور» و نمونه‌های اندک دیگر، همان رخداد غیرمنتظره…

    Read More
  • برگردان-صبور سیاسنگ

    همه در پناه دیدبانی بخشایش مهرورزانه ماشین‌ها

    Richard Brautigan برگردان: سیاسنگ دوست دارم بیندیشم (و هرچه زودتر، بهتر) به چمنزار سیبرنتیک که در آن پستانداران و کمپیوترها در هماهنگی برنامه‌ریز دوسویه زیست باهمی دارند مانند زلال رسیده به آسمان روشن خوش دارم بیندیشم (خواهش! همین اکنون) به جنگلزار سیبرنتیک سرشار از کاج‌ها و ابزارهای الکترونیک جایی که آهوان خرامان از کنار کمپیوترها…

    Read More
  • پارکور ادبی

    «بیداری»؛ قیامی علیه گذشته و آینده

    عمران راتب تقدیم به یاد و خاطره‌ی خواهران میرابال که با جان‌فشانی و مرگ‌شان بنیادی شدند برای 25 نوامبر به‌عنوان «روز جهانی محو خشونت علیه زنان» و زنان قربانی ستم و بی‌عدالتی سرزمینم. کیت شوپن، بیداری، ترجمه‌ی رامین انوری، مؤسسه‌ی نشر واژه، کابل، خزان 1396 احتمالن می‌دانیم که هنگامی که با عبارت «بیداری» در مقام…

    Read More
  • پارکور ادبی

    کوتوله‌ی اپوکالیپس

    عمران راتب تأملی در باب حرکت-زمان-واقعیت قسمت اول بد نیست به یاد داشته باشیم که زندگی در حوزه‌ی عمومی روی‌هم‌رفته معمولن از یک‌تعداد نمادها و نشانه‌های روشن، تاریک و نیمه‌تاریکی تشکیل می‌شود که معنای میزان متفاوت برخورداری هریک آن‌ها از روشنی و تاریکی، این است که آن نماد یا نشانه به همان میزان از شفافیت…

    Read More
  • عمران راتب

    توتم و تابوهای «سنگ صبور»

    عمران راتب آن‌چه که می‌بینیم چی چیزی را می‌توان به‌عنوان نقطه‌ی عزیمت خود برگزید؟ چگونه می‌توان تعریفی از این نقطه‌ی عزیمت ارائه کرد که آن نقطه در عین این‌که مجرای ورود به متن محسوب می‌گردد، نقطه‌ی هزیمت یا دست‌کم نشانه‌یی که نحوه‌ی پایان ماجرا را بازنمایی می‌کند، تلقی نگردد؟ در فیلم «سنگ صبور» به‌نظر می‌رسد…

    Read More
  • عصمت کهزاد

    آن کُهن اُلگو، آن سایه

    عصمت کهزاد هر سخن(به عمد یا غیر عمد، آگاه یا ناآگاه) با سخن های پیشین که موضوعی مشترکی با هم دارند، و با سخن های آینده که به یک معنا، پیشگویی و واکنش به پیدایش آنهاست، گفتگو می کند. آوای هر متن در این “همسرایی” معنا می یابد. ساختار و تأویلِ متن-منطقِ مکالمه ی باختین-…

    Read More
  • عزیز علیزاده

    آنا آخماتووا

    انـا آخماتووا ‏‪Annah Ahmatova‬ 1966 – 1889 برگردان از زبان روسی به فارسی: عزیز علیزاده من به‌تاریخ 23 ماه‪ ‬جون سال 1889در حومه‌ی شهر ادیسه ( آبشار بزرگ ) تولد شدم. پدرم در آن زمان انجنیر بازنشسته در بخش تخنیکی نیروهای بحری بود. مرا که کودک یک‌ساله‌یی بیش نبودم، به شمال‪ ‬کشور و در دهکده‌یی به‌نام…

    Read More
  • ازکتاب

    با خود وارد بازی شدن

    با خود وارد بازی شدن عمران راتب بر اساس فرضیه‌ی کهنه‌یی که محتوای غالب غزل امروزی بیشتر از هر زمان دیگری به آن پروبال داده است، عاشقانه‌سرایی ذات‌نمای غزل شمرده می‌شود یا آن‌طور که در غزل شماره‌ی 41 مجموعه‌ی «عقب‌نشینی» آمده است: «… چشم‌های تو را غزل کردم». این عاشقانه‌سرایی در غزل اما، بیشتر ناظر…

    Read More
load more